समाचार

मधेशवादीका अवसर तथा चुनौती

राईजिङ्ग खबर | प्रकाशित मिति : २०७४ बैशाख ९ शनिबार | १४:१२

एकीकरणले मधेशमा नयाँ उत्साह, उमंग र उर्जा प्रवाहित

- नित्यानन्द मण्डल

मधेशवादीका अवसर तथा चुनौती
सधैभरि फुट्ने, जुट्ने फेरी टुट्ने अनि जुट्ने आरोप खेप्दै आएका ६ वटा मधेश केन्द्रित दल गएको विहिबार पार्टी एकीकरणको घोषणा गरेलगत्तै राजनीति वृत्तमा नयाँ हलचल मच्चियो । एकीकृत पार्टीको न्वारन पनि गरियो — राष्ट्रिय जनता पार्टी । जन्मसंगै विवादित हुन पुग्यो उक्त नाम । यिनै प्रसंग र सन्दर्भलाई लिएर यतिखेर सामाजिक सञ्जालदेखि लिएर मधेशका गाउ सहरसम्म सर्वत्र चर्चा परिचर्चा चलिरहेको छ । यससंगै पहाड केन्द्रित साना दलहरु पनि एक अर्कामा विलय हुने गरेको पाइएको छ । यसैवीच पूर्व प्रधानमन्त्री डा.बाबुराम भट्टराई नेतृत्वको नयाँ शक्ति नेपाल र उपेन्द्र यादव नेतृत्वको संघीय समाजवादी फोरम वीच पनि एकीकरण हुन लागेको खबरले राजनीतिक सरगर्मी झनै बढेको पाइन्छ । मन्हथ ठाकुर अध्यक्ष रहेको तराई मधेश लोकतान्त्रिक पार्टी,राजेन्द्र महतो नेतृत्वको सदभावना पाटीर्, शरदसिंह भण्डारी नेतृत्वको राष्ट्रिय मधेश समाजवादी पार्टी, महेन्द्र राय अध्यक्ष रहेको तराई मधेश सदभावना पार्टी, राजकिशोर यादव अध्यक्ष रहेको मधेश जनअधिकार फोरम (गणतान्त्रिक), अनिल कुमार झा नेतृत्वको नेपाल सद्भावना पार्टी  मिलेर नयाँ पार्टी गठन गरिएको हो । यस एकीकरणले मधेशमा नयाँ उत्साह, उमंग र उर्जा प्रवाहित भएको छ । 
 
संविधान कार्यान्वयन नहुनु,ु अनि १९ वर्ष पछि हुन लागेको स्थानीय तहको चुनावको पूर्वसन्ध्यामा भएको पार्टी एकीकरण, मुल पार्टीबाट कार्यकर्ताको परित्याग, मिडियाकर्मीद्वारा पार्टी निर्माण लगायतका प्रसंगले अनेकन् सवाल पनि एकैसाथ जन्माएका छन् । मधेशवादी दलहरु एकैसाथ चुनाव लडेको भए गएको संविधान सभाको निर्वाचनमा परिणाम फलदायी हुने थियो र एकीकरणको विकल्प नभएको आम मधेशीजनको चाहना बुझेर नै यी पार्टीहरुको एकीकरण गरिएको हो त ? थ्रेसहोल्डको व्यवस्थाले गर्दा उनीहरुलाई एकीकृत हुन बाध्य तुल्याएको हो की ?  
पहिचानवादी मधेश केन्द्रित अधिकारकर्मीहरुको समन्वयकारी भूमिकाले यो एकीकरण भएको हो की ? लगायतका सवालहरुको सहज जवाफ खोज्नु पक्कै पनि सहज छैन । यद्दपि, यसै सेरोफेरोमा रहेर एकीकरण गरिएको हो भने ठम्यार्ई अनुचित भन्न सकिन्न । 
 
नेपालकै समग्र राजनीति परिदृश्यलाई नियाल्ने हो भने यी तथ्यहरु स्वतः सिद्ध भईहाल्छ । र , यस घनचक्करबाट मधेशकेन्द्रित दलहरु पनि अछुतो रहन सकेन । बहुदलीय प्रजातन्त्रको पुनःस्थापनापछि धेरै दलहरु खुले, प्रतिबन्धित दलहरु माथिको प्रतिबन्ध हट्यो, त्यति हो । स्वच्छ, उन्मुक्तिको यस वातावरणमा बहुदलीय गणतन्त्रको नाम सुन्ने वित्तिकै पुत्र शोक मनाउने नेताहरु दल खोल्न तछाड मछाड गर्न थाले । सार्वभौम सत्ता, जनताको समग्र अधिकार, मानवअधिकार, कार्यकारिणी अधिकार सबै राजामा जानु पर्छ भन्ने कुराको वकालत गर्ने मात्र गर्ने होइन् आफ्नो ज्यानको पनि आहुति दिने बुद्धिजीवि तथा नेताहरु अधिकारको प्रयोग गरेर मानवअधिकार विरोधी कलंकित छविलाई पखाल्न प्रयास पनि गरे । कतिले पार्टी खोले त कति अरु पार्टीमा आवद्ध भए । यसरी पार्टी एकीकरण र पार्टी पृथकीकरणको सिलशिला सुरु भयो । धेरै कम्यूनिष्ट समूहहरु मिलेर नेकपा एमाले बन्यो । जेठा पञ्चहरुले राप्रपा खोले, माईला पञ्चहरु कांग्रेसमा प्रवेश गरे, काँईला कान्छाहरु अन्य कम्यूनिष्ट समूहमा गए, अन्तरे जन्तरेहरु स्वतन्त्र भए ।
 
मनले कांग्रेस हुन नसक्ने, वर्गले कम्यूनिष्ट हुन मन नपराउने र बदनामीको डरले राप्रपा हुन नचाहने मधेशका केहि मधेश भक्त बुद्धिजीवि, राजनीतिककर्मीहरु, उत्पिडित र अपहेलित कर्मचारीहरु एकजुट भएर मधेशका विकास र मधेशी पहिचानका लागि सदभावना पार्टी खोले । पहिलो आम निर्वाचन पछि संसदमा कांग्रेस, एमाले, जनमोर्चा, सदभावना, चन्द्र र थापाको राप्रपा, नेमकिपा र केहि स्वतन्त्रहरुको प्रवेश भयो । तर दूर्भाग्य दोस्रो आम निर्वाचन आउँदा नआउँदैँ पार्टी भित्र अन्तर प्रजातन्त्र र एकीकरणको भावना तथा प्रक्रिया बढ्नुको सट्टा हैकम र पृथकीकरण सुरु भयो । जुटेको राप्रपा फुट्यो । फुट्नुमा शक्ति खोज्ने माले एमालेबाट  फुट्यो । तेस्रो आम निर्वाचन पछि त फुटको गर्भ बोकेको कांग्रेस पनि फुट्यो । नेसपा पनि दुई चिरामा विभक्त नभई छाडेन ।
 
फुट्नेहरु किन फुटे भन्ने पक्षमा लामो समयसम्म आफ्नो तर्क र औचित्यलाई उनीहरुले बढाउनु सकेन । केहि दिन जनतालाई दिक्याए । कार्यकर्तालाई अल्मलाए, बुद्धिजीविलाई हँसाए र आफु रमाए । आफैँभित्र नवचेतनाको अवतरण कार्यकर्ताहरुको दवाव र जनताबाट पाएका उपहासले गर्दा पार्टी एकीकरण पट्टी लागे । यि नै फेहरिस्तसँगै मधेश केन्द्रित दलहरुको कित्ता विभाजन, गुट उपगुट, असन्तुष्टि र आक्रोश पनि पृथक छैन् । आखिर मधेश केन्द्रित दलहरु पनि स्वभावतः नेपाली राजनीतिको एक अह्म महत्वपूर्ण हिस्सा भएकाले फुट्ने, टुट्न् अनि जुट्ने क्रम जारी नै रह्र्रयो । जनआन्दोलन दुई, मधेश आन्दोलन एक र दुईको जगमा मधेशवादी दलहरु गणतन्त्र स्थापना भएसंगै खोलिएका हुन् । दुईवटा संविधानसभाको चुनाव, साना ठुला तीन वटा आन्दोलन पनि थालेका मधेशवादी दलहरु एक ढिक्का भएपछि सहमतिको संस्कार नेपाली राजनीतिमा विकसित भएको भान हुन्छ । 
 
पहिलो संविधान सभामा राम्रै हैसियतमा रहेका मधेशवादी दलहरुको स्थिति दोस्रो संविधानसभामा नाजुक देखियो । यतिखेर ६ वटा मधेश केन्द्रित दलहरु एक जुट भएपछि दलको सांसद संख्या २५ पुगेको छ । कांग्रेसबाट अलग भएर महन्थ ठाकुरले तमलोपा खोले भने विजय गच्छेदार, जेपी गुप्ताहरु तत्कालिन उपेन्द्र यादव नेतृत्वको मधेशी जनअधिकार फोरममा सामेल भएका भएका थिए । त्यतिबेलादेखि नै केहि वर्षमै पार्टी फुट्ने क्रम सुरु भयो । तत्कालिन समयमा गिरिजा प्रसाद कोइरालाले नै काँग्रेसका प्रभावशाली मधेशी नेताहरुलाई मधेश केन्द्रित दलमा पठाएको अथ्र्याउनेहरुको पनि यहाँ कमि छैन् । मधेशमा  एउटा भनाई सघन रुप लिदै गए — फौरम् अर्थात् मधेश केन्द्रित नेताहरु पार्टी फुटाउने कार्य मात्र गर्दछन् भन्ने उपाहासका पात्र बने । सद्भावना त ९ चिरामै विभक्त भए । यति हुँदाहँुदै उपेन्द्र यादवले पहाडका पनि उत्पिडित जातजाति, आदिवासी तथा जनजातिलाई समेट्दै  एमालेबाट अलग भएका अशोक राई नेतृत्वको संघीय समाजवादी पार्टीलाई संमायोजन गर्दै संघीय समाजवादी फोरम नेपाल हुँदै अहिले आएर माओवादीबाट अलग भएका डा. भट्टराई नेतृत्वको नयाँ शक्तिसंग पनि मिल्ने छाँटकाटको पनि व्यापक प्रसार छ ।
 
एकीकृत भएका मधेश केन्द्रित दलको काँधमा अवसर र चुनौति दुवै एकसाथ थपिदै गएको छ । मधेशमा एउटा कथन ज्यादैँ नै लोकप्रिय छ, “मन न रंगाए, रंगाए जोगी कपडा” मधेशवादी दलहरुको एकीकरण साच्चिकै सैद्धान्तिक, वैज्ञानिक राजनीतिक अवधारणाको आवरणमा भएको हो की थ्रेस होल्ड, भारतीय ईसारा, आफ्नो हैसिएतको अवगत, जनताको दवाव र कार्यकर्ताको प्रभावले भएको हो भन्ने सवालहरुको समुचित समाधान खोज्दै अघि बढ्न सक्नु नै मधेशवादी दलको प्रारम्भिक चुनौति हुन सक्दछ भन्ने जिल्ला र सदरमुकामका प्रमुख चौक तथा अनि सामाजिक सञ्जालमा मात्र मधेशका डिस्कोर्सलाई केन्द्रित नगरी जिल्ला तथा गाउँका वडासम्म आफ्नो संगठनको विस्तार गर्नु अर्को चुनौति हुन सक्दछ  । कार्यकर्ताको स्वाभिमान, योग्यता, क्षमता तथा प्रभावको आधारमा उचित व्यवस्थापन, पदभार वितरण तथा हरेक क्षेत्रका पिँध सम्म पार्टीको निर्णय कार्यान्वयन गराउनु अर्को एक महत्वपूर्ण चुनौति हो, नेतृत्वलाई ।यस्तै जातिय माईजनहरुको पार्टी भएको आरोप खेप्दै आएका ती दलहरुले नेतृत्व भित्र सन्तुलन गर्नु सक्नु पनि अर्काे चुनौति नै हो । 
 
वस्तुतः वर्तमानमा देशमा संकटका ऐतिहासिक कारणहरु धेरै होलान् । तर तत्काल सवभन्दा प्रज्वलित समस्या मधेशवादीले उठाउँदै आएका संविधान संशोधन, यिनीहरुसंग पूर्ववर्ती सरकारहरुले गरेको सम्झौता र सहमतिको कार्यान्वयन, माओवादीको राजनीतिक सैद्धान्तिक सवाल लगायतका समसामयिक मुद्दाहरुको सामाधान खोज्नु नै उनीहरुका लागि श्रेयस्कर हुनेछ ।
 
एकीकृत भएका पार्टीका आफ्ना अल्पकालिन, दिर्घकालिन स्वच्छ नीतिहरु, सरकारमा जान र बस्न नेताहरुको कुत्सित मनोवृत्तिहरु, एकल पार्टीको एकमाना सरकार चलाउन नसक्ने कांग्रेसी अहंकार र चरित्र यथावत रहेकै अवस्थामा तीन खुट्टे सरकारमा वरियता क्रमको विवादले राजनीति झनै पेचिलो बन्दै गएको बेला ती दलहरु एकीकृत भएका हुन् । मन्त्री कर्मचारीको भ्रष्टाचार, सडक र सिचाईसंग जोडिएका समस्या, विकास निर्माणका समस्या, दलित जनजाति आदिवासी महिला र मधेशसंग जोडिएका समस्या, अन्तर्राष्ट्रिय सन्तुलित सम्बन्ध, नागरिकता लगायतका विषयहरुलाई यी दलहरुले साझा सवालको रुपमा लिनुपर्ने हो ।
 
वैशाख ३१ गते हुन लागेको निर्वाचनमा ती पार्टीहरुको सहभागिता, टिकट बाँडफाँड, जीतको सुनिश्चितता आदि सामयिक मुद्दाहरुमा पनि उनीहरुले गम्भिरतापूर्वक सोच्नुपर्ने बेला भएको छ । किनभने कांग्रेस र एमालेले अहिलेपनि स्थानीय तहमा पाका पुराना पञ्च, मुखिया, सालसिमानका पञ्चैती गर्ने मृत्यूलाई पर्खि बसेकाहरुलाई चुनावी मैदानमा उतार्ने कसरत गरिरहेकाले समयानूकुल संविधान प्रदत्त अधिकारको सही उपयोग गर्ने राजनैतिक सामाजिक, तथा आर्थिक विषयमा नयाँ चेत पलाएका उम्मेदवारहरुलाई मधेशवादी दलहरुले टिकट दिनु पार्टीको हितमा मात्रै होइन, समग्र मधेशकै भविष्य निर्धारण गर्नेछ । होइन भने सरकारमा नहुदाँ सडकमा देखिने, पार्टी कार्यालय पनि खोल्न नसक्ने तितो यथार्थलाई अस्वीकार्य गर्न सकिँदैन् । व्यक्तिगत टकराव र गुटगत अस्तित्वलाई विगतमा झैँ अहिले पनि कायमै राख्ने हो भने लैनचौरको पोल्टामा नवगठित पार्टीलाई पुर्याउन बेर लाग्ने छैन भन्ने पनि बुझ्न उत्तिकै जरुरी छ । त्यसैले कार्यकर्ताको मूल्याङ्न आत्म समिक्षा गर्दै जनता, गणतन्त्र, समावेशिता, संघीयताको लागि के परिणाम ल्याउँने हो भने तथ्य तर्फ पनि अग्रसर हुनु जरुरी देखिएको छ । 
 
यसरी विभिन्न पार्टीबाट चोइटिएर एक ढिक्का भएको पार्टी कति दिनसम्म टिक्ला भन्ने प्रश्न मधेशको चिया पसलहरुमा बहसको विषय बनेको छ । लोकतन्त्रमा पार्टी बन्नु र पार्टी विलिन हुनु अप्राकृतिक, अराजनीतिक, अस्वाभाविक, अप्रजातान्त्रिक पक्कै पनि होइन । दर्शन सिद्धान्त, उद्देश्य, राजनीतिक दिशा, रणनीतिक कार्यनीति, कार्यक्रम, कार्यशैली आदिको आधारमा पार्टी निर्माण हुन्छ र यिनमा गम्भिर मतभेद भए पार्टी फुट्छ । त्यति मात्र होइन, कार्यान्वयन पक्ष, त्यसको परिणाम, परिणामको अनुभुति, पार्टी भित्र विधान निर्माण, विधानको कार्यान्वयन, दण्ड र पुरस्कारको व्यवस्था, क्षमता अनुसारको पदोन्नती, अवनती र अवकाश, अस्वस्थ प्रतिष्पर्धा, व्यक्तित्वको टकराहट आदि घटना र मनोवृत्तिहरु पार्टी निर्माण र लोप हुनमा महत्वपूर्ण भूमिका खेलिरहेको हुन्छ । राष्ट्रिय षड्यन्त्र, अन्तर्राष्ट्रिय दवाव, स्वार्थ र छलप्रपञ्च पार्टी फुटाउन र निर्माण गर्नमा पनि महत्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गर्दछ । समय सापेक्ष सही नीति लिन सक्ने सवल सक्षम निर्भिक नेतृत्व, त्यस्तो नीतिलाई आफुले बुझेर जनतालाई बुझाउन सक्ने कार्यकर्ताको ठुलो पंक्ति र त्यसरी प्रक्षेपित सही नीतिलाई जनताले गरेको समर्थन सहयोग ग्रहण र अनुमोदनको आधारमा पार्टी दिर्घायू हुन्छ, र व्यापक हुन्छ । त्यस्तो भएन भने पार्टी र नेतापनि साउने झरीको भ्यागूते हुन्छ । 
 
सिद्धान्त र व्यवहारमा, नीति र निर्माणमा, भाषण र कृयाकलापमा ठुलो अन्तर देखा पर्यो भने नेतृत्व कमजोर हँुदँै जान्छ । पछि पार्टी पनि कमजोर हुन थाल्दछ । पार्टी भित्र देखा परेको अन्तरविरोधलाई सही ढंगले संचालन गर्न सकेन भने पार्टी विवादित बन्दै विभाजित हुन्छ । त्यसैले यीसबै कुराहरुलाई ध्यानमा राख्दै पार्टी विरोधी तत्वहरुसँग परहेज राख्नु मधेशवादीको लागि अपरिहार्य भएको छ । 
 
पार्टी एकीकरणको प्रारम्भिक चरणलाई हेर्ने हो भने हतारमा गरिएको निर्णय भन्दा अतिसयोक्ति नहोला किनभने घोषणासभाको पुछारमा अनिल झाले पौदान समाते । ३ महिने अध्यक्षीय चक्रिय प्रणालीलाई अवलम्बन गरेकोले समस्या अहिलेपनि स्थायी नै छ । उनीहरु भित्रको अह्म अहिले पनि सेलाएको छैन् । यसको ज्वलन्त उदाहरण हेर्ने हो भने नेतृत्वको बाडफाडको लागि एकीकृत भएको राप्रपाको केहि दिनमै प्रकाशचन्द्र लोहनीले पार्टी परित्यागको घोषणा गरे । त्यसैले केन्द्रदेखि स्थानीय तहसम्ममा नेतृत्व चयनमा निकै नै जटिलता र झनै चर्को विवाद नआउला भन्न सकिन्न । 
 
यस एकीकरणको अर्को प्रभाव भने दक्षीणपन्थी र वामपन्थी उपर पनि अवश्य नै पर्ने छ । किनभने मुलुकमा विचारले यी दुई विचारधारा वीच जुहारी चल्दै आएको छ । मधेशमा ओलीले गर्दा एमाले प्रति आक्रोश त छँदैँछ । त्यसमा पनि कांग्रेसबाट नै यस दलका मुख्य नेताहरु अल्लग्गिएकाले कांग्रेसमा पनि यसको थोरबहुत प्रभाव भने अवश्य नै पर्नेछ । फलस्वरुप प्रादेशिक र क्षेत्रिय राजनीतिमा पनि यसको प्रभाव कति सम्म रहला त्यो भने चुनावी परिणामले नै देखाउने छ ।
 

 

यसमा तपाइको मत

सम्बन्धीत सामाग्री

काँग्रेसलाई नै मत किन ?

काँग्रेसलाई नै मत किन ?

गौतमवुद्ध पछि सबैभन्दा बढि अक्षरहरुद्वारा चर्चित नेपाली विश्वेश्वरप्रसाद कोइरालाको अठोट, दुरदर्शिता, संगठन र नेतृत्वद्वारा स्थापित नेपाली कांगे्रसको नेतृत्व र अभिभावकत्वमा नेपाली जनताको स्वतन्त्रता लगायत आजसम्मका सबै परिवर्तनकारी आन्दोलनहरु निष्कर्षमा टुंगिएका छन् । नेपालको आधुनिक इतिहास ...

जानकारी

ट्वीटर

English News

Stern action against murderers and criminals: Home Minister Thapa

Stern action against murderers and criminals: Home Minister Thapa

Kathmandu, Aug 2 : Minister for Home Affairs Ram Bahadur Thapa has said that serious attention of the government was drawn towards the rape and murder of a girl in Kanchanpur as well as attack ...

No reason to boycott House: Speaker Mahara

No reason to boycott House: Speaker Mahara

Kathmandu, Aug 2 Speaker Krishna Bahadur Mahara has said there was no reason in terms of subject for the Nepali Congress to boycott the House of Representatives.  In response to a question on running the House ...

Govt planning basic health policy: DPM Yadav

Govt planning basic health policy: DPM Yadav

Janakpurdham, Aug 2 (RSS): Deputy Prime Minister and Minister for Health and Population, Upendra Yadav, has said the government was planning to formulate a basic health policy.  During a discussion organized by Janakpur Hospital here Thursday, ...

space for add

साहित्य

अनि म बिहे नै नगरी मरेँ भने नि ?

अनि म बिहे नै नगरी मरेँ भने नि ?

‘थाहा छ रविन, कहिलेकाहीँ त यस्तो लाग्छ नि, मेरो भाग्यमा यो प्रेमस्रेम भन्ने चिज भावीले लेख्देकै छैन ।’   ‘किन ? संसारमा कस्ता–कस्ताको भाग्यमा बत्ती बलिराछ ।’   ‘त्यै बत्ती मेरोमा चैँ बलेन के ! यो कुलमान दाजुले सिंगै ...

फोटो फिचर

विदुर नगरपालिका द्धारा एकीकृत सम्पत्ति करको दर कटौती

विदुर नगरपालिका द्धारा एकीकृत सम्पत्ति करको दर कटौती

नुवाकोट, १७ साउन  । विदुर नगरपालिकाले एकीकृत सम्पत्ति करको दर कटौती गरेको छ ।  बुधबार प्रकाशित गरेको स्थानीय राजपत्रमा नगरपालिकाको अर्थसम्बन्धी प्रस्तावलाई कार्यान्वयन गर्न बनेको ऐन अनुसार नगरपालिकाले लगाउने भनी तय गरेको एकीकृत सम्पत्ति करको ...

महिला हिंसाका घटनाका सम्बन्धमा सरकारको ध्यानाकर्षण

महिला हिंसाका घटनाका सम्बन्धमा सरकारको ध्यानाकर्षण

काठमाडौँ, १७ साउन ।  प्रतिनिधिसभाका सांसदहरुले पछिल्लो समय मुलुकका विभिन्न भागमा महिला हिंसाका घटना बढेको भन्दै सदनमार्फत सरकारको ध्यानाकर्षण गराउनुभएको छ ।    प्रतिनिधिसभाको आजको बैठकको विशेष समयमा बोल्दै उहाँहरुले स्वतन्त्रतापूर्वक जनतालाई बाँच्न पाउने सुरक्षाको वातावरण बनाउन ...

प्रश्न सोध्न नपाएको भन्दै काँगे्रसद्वारा संसद् बैठक बहिष्कार

प्रश्न सोध्न नपाएको भन्दै काँगे्रसद्वारा संसद् बैठक बहिष्कार

काठमाडौँ, १७ साउन  । प्रमुख प्रतिपक्षी दल नेपाली काँग्रेसले मन्त्रीलाई प्रश्न सोध्न र थप जिज्ञासा राख्न समय नपाएको भन्दै संसद् बैठक बहिष्कार गरेको छ ।    प्रतिनिधिसभाको आजको बैठकमा गृहमन्त्री रामबहादुर थापा र परराष्ट्रमन्त्री प्रदीपकुमार ज्ञवालीले विशेष ...

प्रदेश नं १ को नाम खुम्बूवान राख्न माग

प्रदेश नं १ को नाम खुम्बूवान राख्न माग

विराटनगर, १७ साउन  । प्रदेश नं १ को नाम जातीय पहिचान र ऐतिहासिक पृष्ठभूमिको आधारमा ‘खुम्बूवान प्रदेश’ राख्नुपर्ने मागसहित आज प्रदेश नं १ का मुख्यमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद्को कार्यालय विराटनगरमा एक ज्ञापनपत्र बुझाएको छ ।    खुम्बूवान राष्ट्रिय ...

कैलालीको लम्किचुहामा भ्यानको ठक्करबाट १ जनाको घटनास्थलमै मृत्यु

  कैलालीको लम्किचुहामा भ्यानको ठक्करबाट १ जनाको घटनास्थलमै मृत्यु

काठमाडौ  १७ साउन  । पूर्वपश्चिम राजमार्ग अन्तर्गत कैलालीको लम्किचुहा नगरपालिका–८, गोप्चामा भ्यानको ठक्करबाट १ जनाको घटनास्थलमै मृत्यु भएको छ।   नेपालगन्जदेखि धनगढी जाँदै गरेको से१ज ६३५ नम्बरको भ्यानले ठक्कर दिँदा अन्दाजी ५५ वर्षीय साइकल यात्रीको घटनास्थलमै मृत्यु ...

फिचर

एडीबीको सहयोगका आयोजनाबारे त्रिपक्षीय बैठक

एडीबीको सहयोगका आयोजनाबारे त्रिपक्षीय बैठक

काठमाडौ  १७ साउन .  एशियाली विकास बैँकको सहयोगमा नेपालमा सञ्चालित आयोजनाको स्थितिबारे समीक्षा गर्न बिहीबार काठमाडौँमा त्रिपक्षीय पोर्टफोलियो बैठकको आयोजना गरिएको छ।    कार्यक्रममा अर्थ सचिव राजन खनालले एडीबीको सहयोगका आयोजनाको प्रगति सन्तोषजनक रहे पनि आयोजनाका काम ...

प्रतिनिधिसभा मातहतका १० समिति गठन

प्रतिनिधिसभा मातहतका १० समिति गठन

 काठमाडौ  १७ साउन ।  प्रतिनिधिसभा मातहतका १० विषयगत समितिको गठन भएको छ। प्रतिनिधिसभाको बिहीबारको बैठकमा सभामुख कृष्णबहादुर महराले प्रस्तुत गरेको विषयगत समितिमा रहने सदस्यको नामलाई सभाले बहुमतले अनुमोदन गरेको थियो।   प्रमुख प्रतिपक्ष दल नेपाली कांग्रेसको अवरोधका ...

राष्ट्रिय परीक्षा बोर्डद्धारा कक्षा १२ को परीक्षाफल सार्वजनिक

राष्ट्रिय परीक्षा बोर्डद्धारा कक्षा १२ को परीक्षाफल सार्वजनिक

भक्तपुर, १७ साउन । राष्ट्रिय परीक्षा बोर्ड सानोथिमिले कक्षा १२ को नियमित तथा आंशिकतर्फका परीक्षार्थीको परीक्षाफल सार्वजनिक गरेको छ ।  परीक्षामा नियमिततर्फ दुई लाख ९९ हजार ६७५ परीक्षार्थी सहभागी भएकामा ३.६१ देखि ४ सम्म ल्याउने ...

गृहमन्त्री बादलसँग दक्षिण कोरीयाली राजदूतको शिष्टाचार भेट

गृहमन्त्री बादलसँग दक्षिण कोरीयाली राजदूतको शिष्टाचार भेट

काठमाडौँ, १७ साउन । गृहमन्त्री रामबहादुर थापा ‘बादल’सँग नेपालका लागि दक्षिण कोरियाका राजदूत पार्क योङ सिकले आज शिष्टाचार भेट गर्नुभएको छ । गृह मन्त्रालयमा भएको भेटमा नेपाल–दक्षिण कोरिया द्विपक्षीय सम्बन्ध, आपसी हित र सहकार्यका विषयमा ...

आरोप / प्रत्यारोपभन्दा नीति तथा कार्यक्रममा प्रतिस्पर्धा गरौं : प्रधानमन्त्री ओली

आरोप / प्रत्यारोपभन्दा नीति तथा कार्यक्रममा प्रतिस्पर्धा गरौं : प्रधानमन्त्री ओली

ललितपुर, १७ साउन : प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओलीले प्रतिपक्षी दलले सरकारलाई आरोप÷प्रत्यारोपभन्दा नीति तथा कार्यक्रममा प्रतिस्पर्धा गर्नुपर्ने बताउनुभएको छ ।  तुलसीलाल स्मृति प्रतिष्ठानले आज यहाँ आयोजना गरेको ‘२१औँ तुलसीलाल स्मृति दिवस, नेपालको राजनीतिमा तुलसीलालको योगदान’ ...